Boskie spotkania. O wizjach, aniołach i innych wysłannikach

Sumer (biblijny Synear a dzisiejszy Irak) był krajem, gdzie po potopie narodziła się pierwsza znana i w pełni udokumentowana cywilizacja, pojawiając się nagle i nieoczekiwanie jakieś sześć tysięcy lat temu. Kraj ten dał ludzkości pierwociny wszystkich dziedzin, które stanowią o rozwiniętej cywilizacji – nie tylko pierwsze cegły i pierwsze piece, lecz także pierwsze wyniosłe świątynie i pałace, pierwszych kapłanów i królów; pierwsze koło, medycynę i farmakologię, pierwszych muzyków i tancerzy, artystów i rzemieślników, kupców i przewodników karawan, pierwsze kodeksy praw i pierwszych sędziów, pierwsze systemy miar i wag. Stamtąd pochodzili pierwsi matematycy i astronomowie, tam również powstały pierwsze obserwatoria astronomiczne. I, co bodaj najważniejsze: tam właśnie, już 3800 lat prz. Chr., pojawiło się pismo, czyniące z Sumeru kraj pierwszych skrybów, którzy na glinianych tabliczkach zapisywali pismem klinowym zdumiewające opowieści o bogach i ludziach. Większość uczonych uznaje te starożytne teksty za mity. My jednak traktujemy je jako zapisy rzeczywistych zdarzeń.

Odkrycia archeologiczne potwierdziły nie tylko istnienie Synearu/Sumeru. Dzięki nim ujrzały też światło dzienne starożytne teksty mezopotamskie, które znajdują odpowiednik w biblijnych opowieściach o stworzeniu i potopie. W 1876 roku George Smith z British Museum, złożywszy połamane tabliczki odnalezione w królewskiej bibliotece Niniwy (stolicy Asyrii), opublikował Chaldejską Księgę Rodzaju i wskazał ponad wszelka wątpliwość, że biblijną historię stworzenia zapisano najpierw w Mezopotamii – tysiące lat wcześniej niż hebrajską..

Autor: Zecharia Sitchin

Tłumacz: Marcin Pisarski