Świat mego ducha i wizje przyszłości - broszura

Wyobraź sobie, że stoisz w przedwojennej Warszawie. Mijają Cię eleganccy mężczyźni, szykowne damy, otaczają zapachy, a wszystko jest zupełnie inne. Bierzesz do ręki gazetę, patrzysz uważnie na artykuł na pierwszej stronie i widzisz, że poświęcony jest inż. Stefanowi Ossowieckiemu. Gazety o podobnych nagłówkach opisujących "niesamowitego Ossowieckiego" znalazłbyś również w ówczesnej Anglii, czy Francji. Jednak kim jest człowiek, tak szeroko opisywany?

Nagle mija Cię na ulicy - postawny, pogodnie usposobiony, sprawia wrażenie roztargnionego. Patrzy na Ciebie przyjaznymi, niebieskimi oczyma. Czy to możliwe, że ten niepozorny człowiek przewiduje przyszłość, potrafi lewitować, porusza przedmioty siłą woli, odczytuje listy znajdujące się w zamkniętych kopertach, a także pomaga Marszałkowi Piłsudskiemu?
Jednak w jaki sposób to robi? Odpowiedź na to pytanie próbowali znaleźć elitarni naukowcy tamtych czasów. Przeprowadzono setki doświadczeń, a ich wynik często był zaskakujący.

Książkę tę napisał sam Mistrz. Zawiera ona między innymi filozofię życia tego wielkiego jasnowidza, jego pogląd na strukturę rzeczywistości, część nauk, które sprawiły, że uzyskał dostęp do mocy, będącej w zasięgu każdego z nas, a także zapisy i protokoły z przeprowadzonych doświadczeń, wzbogacone ilustracjami.

Pragniemy przypomnieć książkę, której lektura wpłynęła na życie wielu osób. Książkę, wydaną po raz pierwszy ponad 70 lat temu.

Stefan Ossowiecki urodził się 22 sierpnia 1877 roku, zaginął 5 sierpnia 1944 roku. Był i do dzisiaj pozostaje postacią legendarną, wiecznie nierozwiązaną zagadką...

"Doświadczenie zrobiłem w ciągu jednej minuty. Skoro tylko przyniósł zapieczętowaną kopertę, zaraz na drugiej stronie narysowałem to, co było naszkicowane wewnątrz. Pan Ob-Deyk był przerażony i zdziwiony. Później zacząłem mówić o jego życiu, o żonie, która go oczekuje w Paryżu, o jego ulubionym piesku jamniku z żółtymi uszami, o całej rodzinie, o chorobie dziecka (...). Był całkowicie zbity z tropu. Tego samego dnia wysłał depeszę do Paryża (...) i otrzymał odpowiedź, że rzeczywiście dziecko córki zapadło na jakąś poważną chorobę (...). Na drugi dzień otrzymałem od niego kartkę z wyrazami podziwu i potwierdzeniem, że wszystko, co powiedziałem, zgadzało się z rzeczywistością. Następujący świadkowie potwierdzili to doświadczenie (...)"
(fragment książki)

Autor: Stefan Ossowiecki