Historię zacząć od jutra

Książka „Historię rozpocząć od jutra” (która teraz ukazuje się pod nieco zmienionym tytułem) powstała w roku 1981. Moment był wręcz historyczny. Trwał Karnawał Solidarności, wszystkich otaczała piękna odwilż – ludziom po latach marazmu znów zaczynało chcieć się żyć. Jako młody dziennikarz związany od początku studiów z tygodnikiem „Czas”, w tych nowych warunkach także zapragnąłem zabrać głos. W jaki sposób? Pisząc o Młodych z Zachodu i Wschodu – Młodych z obu stron Żelaznej Kurtyny, która w tamtej pięknej chwili po raz pierwszy od dziesięcioleci zaczęła się kruszyć, a przynajmniej dawać cień nadziei, że kiedyś skruszeje i podniesie się.
(Roman Warszewski)

Książka zainteresowała mnie w warstwie faktograficznej. O wielu sprawach, o których w niej mowa coś niecoś wiedziałam, ale niewiele. Moja niewiedza wynikała po prostu z tego, że należę już do innego pokolenia niż generacja Warszewskiego. Kim był Augusto Pinochet? Wojna angolańska – co to takiego? Czym była i do czego dążyła baskijska organizacja ETA? Albo kim był Helmut Schmidt? – To kwestie, które dziś w wielu wypadkach mogły pójść już w niepamięć. Świat myśli ludzi zaprząta już czymś całkiem innym. Tym bardziej warto o nich przeczytać u Warszewskiego, który jak rzadko kto potrafi zainteresować czytelnika tym, o czym pisze.
(Alicja Dmowska)