Wahadło Hg (rtęć)

Zastosowanie
Zapalenia jamy ustnej, jelit, nerek, pęcherza moczowego, upławy z pochwy, jęczmień, ropny nieżyt nosa.

Badania naukowe potwierdzają rolę coraz większej liczby mikroelementów dla zdrowia człowieka. Do jednego z nich należy Rtęć (Hg). Rtęć jako pierwiastek śladowy potrzebna jest organizmowi w bardzo małych ilościach. Łatwo o przedawkowanie. Objawy zatrucia rtęcią to m.in. nerwowość, zaburzenia świadomości, wzroku, czucia, orientacji i utrata pamięci. Rtęć nierzadko poprzez ryby z zatrutych mórz dostaje się do organizmu człowieka. Używanie rtęci, nazywanej też żywym srebrem, było w wielu dawnych systemach medycznych bardzo popularne.

Wahadło stosuje się w:

• stanach zapalnych jamy ustnej i dziąseł, jęczmienie
• w przypadku anginy, świnki, ostrych stanów zapalnych jelit
• ropnych nieżytach nosa, stanów zapalnych powiek,
• czyraków przewodu słuchowego,
• ostrych stanach zapalnych nerek i pęcherza moczowego,
• ostre upławy z pochwy
• oraz jęczmienie.
• sprawdzenie i regulacja poziomu Rtęci w organizmie

Wahadło skonstruowane przez Józefa Baja, wykonane w pracowni „Baj”.

Sposób użycia.
Przed użyciem należy wahadło odpromieniować uderzając lekko o jakiś przedmiot. Następnie trzymając za sznurek (na długości swojego promienia), umieszczamy je nad chorym organem, nad splotem słonecznym lub nad wewnętrzną stroną dłoni (receptorami).
Wydajemy polecenie mentalne: „Nadaj tyle wibracji leczniczych ile jest potrzeba dla mnie do poprawienia stanu zdrowia.”
Czas pracy dyktuje samo wahadło. Całkowite zatrzymanie oznacza koniec pracy.
Wahadłem oddziałujemy na siebie lub inną osobę w zależności od indywidualnych potrzeb (od jednego do trzech razy dziennie).
Ważne jest, że przesyłając wibracje nie istnieje ryzyko przedawkowania preparatu.
(Opr. Pracownia „Baj”)

Uwaga.
Stosowanie wahadła nie może nigdy zastępować konsultacji lekarskiej i klasycznych metod leczenia!
Stanowi ono zawsze jedynie działanie pomocnicze, uzupełniające, profilaktyczne oraz wzmacniające skuteczność terapii medycznej.